Populisme in de gemeenteraad

Tijdens de raadsvergadering van 22 maart werd gesproken over ‘ Ruimte voor de rivier’, een ingrijpende project met grote gevolgen voor de bewoners van Cortenoever: velen zullen moeten verhuizen. Dit beleid, ingezet door de landelijke overheid is onontkoombaar en tegenwerking vanuit onze gemeente zal vruchteloos zijn. De coalitie heeft dat terdege onderkend en in onderhandelingen met de landelijke overheid het een en ander binnengehaald ter compensatie. Knap werk! Nu niet meewerken aan een voorbereidingsbesluit tot bestemmingsplanwijziging geeft grote risico’s dat  onderhandelde ‘ winst’ punten niet verzilverd zullen worden. Het rijk zet haar besluit door. Door de oppositie ( PvdA en CDA) werd de stellingname van het college fel bekritiseerd. M.i. volkomen ten onrechte. De door de oppositie gebruikte argumenten werden keihard uitgesproken, maar zijn echter boterzacht. Het was gênant om te zien dat er louter voor het publiek gespeeld werd; inspelend op emoties van aanwezige bewoners, die nog niet hun zin gekregen hadden in de onderhandelingen over de verkoopprijs van hun woning. Nota bene werd hardop gezegd, dat de onderhandelaars volkomen verkeerd met deze inwoners waren omgegaan. Dit zonder de onderhandelaars te hebben gehoord. Hoor en wederhoor is toch iets dat met fatsoensnormen te maken heeft. Dit werd met voeten getreden, met verwijzing naar een eerder aangenomen motie dat met alle betrokkenen overeenstemming bereikt diende te worden.( overigens een m.i. onzinnige motie, omdat zoiets in een zo heikele situatie vrijwel onmogelijk is).

Het college werd ten onrechte neergezet als onzorgvuldig. Daarbij vergat de oppositie te vermelden dat enkele inwoners niet eens wensten te onderhandelen, uitnodigingen voor een gesprek botweg naast zich neer hebben gelegd.

Door te stellen dat het college beter niet met een voorstel tot voorbereidingsbesluit had kunnen komen, zouden de inwoners van Cortenoever nog veel meer gedupeerd worden. Immers, de gemeente zou dan elke mogelijkheid verspelen om nog op te kunnen komen voor de belangen van deze inwoners: dan dendert de rijkstrein gewoon door. Dat dan de bewoners maar hun recht zouden moeten gaan halen bij de Raad van State, zoals PvdA en CDA beweerden, betekent dat je de inwoners pas echt in de kou laat staan.

Gelukkig wisten de coalitiepartijen de argumentatie van de oppositie te weerleggen en werd uiteindelijk met ruime meerderheid het collegevoorstel aangenomen. Dit met de het dringende verzoek aan het college (middels een IPV-motie) om zich tot het uiterste in te spannen om de belangen van de bewoners te blijven behartigen. De motie werd aangenomen.

Bert Garssen